Dualisme 2.0
Gepubliceerd op dinsdag 16 september 2008 in Strategisch communicatieadvies, Overheid, Profilering & positionering, Interactieve beleidsvorming & participatie, Uncategorized
Het dualisme in politiek-bestuurlijk Nederland is als ik het goed heb zo’n zes jaar oud. Het doel van het dualisme was feitelijk om het dagelijks bestuur van de gemeente en het ‘algemeen bestuur’, de gemeenteraad, meer uit elkaar te trekken. Op die manier zou politiek transparanter moeten worden. Er zijn diverse zaken voor in het leven geroepen zoals de raadsgriffie die de gemeenteraad ambtelijk ondersteunt. Verder is er in veel gemeentes geëxperimenteerd met op een andere manier vergaderen. In sommige gemeentes werd zelfs de commissievergadering afgeschaft en vervangen door anderssoortige vergaderingen met ‘burgers’. Dit zou voor de burger interessanter zijn en het zou tijd schelen. Nu is dat laatste niet het geval geweest omdat raadsleden in die gemeentes zich suf vergaderden over van alles en nog wat en van hot naar her renden om maar overal bij te kunnen zijn. En het is maar de vraag wat voor de burger interessant is. Je gaat niet twee keer per maand een vrije avond opofferen om de raadsleden van informatie te voorzien toch?
Los hiervan hebben gemeenteraden en gemeenteraadsleden natuurlijk wel meer dan vroeger de kans gehad om zich in de gemeenschap te profileren. Ook raadsleden van de coalitie konden zich losser bewegen van ‘hun’ wethouder in het dagelijks bestuur. Communicatief gezien schone kansen, ook om de politiek concreter te maken voor de kiezer. Maar is dit ook gebeurd? Zelf zie ik er niet zoveel van terug en zie ik ook weinig raadsleden in het veld. En als ze al in het veld zijn dan doen ze dat net als vroeger: in een zaaltje, vaak een zoutloos wijkcentrum, waar mensen uit de wijk uitgenodigd worden om iets te vinden van hun wijk. Het resultaat is ook vaak hetzelfde als voorheen: de ‘burger’ die iets op zijn lever heeft komt zijn gal spuwen en de tevreden inwoner laat het afweten. Terwijl die juist vaak ook constructief mee kan denken over ontwikkelingen in de gemeente. En er is al van alles geprobeerd maar ik heb de indruk dat het allemaal nog niet echt wil lukken. De mens 2.0 wil niet meedenken op het moment dat het het bestuur uitkomt. Ze willen reageren als het hen uitkomt over onderwerpen die hen interesseren.
Maar hoe dan wel? Misschien door meer aan te sluiten bij waar de burger is, fysiek en op internet. Niet in een zaaltje gaan zitten maar participeren in bestaande sociale netwerken. Een dag les geven op een basisschool, een dag meewerken in de sociale werkplaats, bejaarden uit bed tillen, achter de bar staan in een horecagelegenheid, in de ME-bus tijdens voetbalwedstrijden noem maar op. En dan heb ik het alleen nog maar over fysieke zaken. Ga ook eens kijken waar jouw kiezer zit op internet. Die zit namelijk op Hyves, Facebook, MSN. Die is mobiel overal bereikbaar via telefoon, mail, sms. Daar liggen zoveel kansen. Ga niet klakkeloos af wat er in een poll op een krantensite wordt beweerd (want dat zijn dezelfde mensen die komen klagen in het zaaltje in de wijk) maar communiceer direct met je doelgroep via nieuwe media. Het is makkelijk, de mensen zijn er al (ze hoeven er niets extra’s voor te doen) en het is de manier waarop ze gewend zijn te communiceren. Een aardig voorbeeld is natuurlijk hoe Barack Obama zich ook via Twitter profileert: je blijft op de hoogte van wat hij doet, wat hij zegt. Op jouw tijd en plaats. Wat een kansen bieden zulke toepassingen voor raadsleden en raadsfracties. Je achterban op de hoogte houden maar ook mensen die nog niet heel erg geinteresseerd zijn in politiek of in jouw partij. Doordat ze zonder veel moeite (krant lezen, sites afstruinen) op de hoogte kunnen blijven van jouw opinie raken ze misschien wel meer betrokken. Tegelijkertijd kunnen ze ook reageren op vragen die je uitzet: Hoe ervaart u de verkeersveiligheid op die straat? Niet alleen bewoners reageren dan maar ook mensen die die straat vaak gebruiken. Dat geeft in de opnievorming ook nog eens een objectiever en breder beeld. En daarmee een breder afwegingskader. Wat verder een groot pluspunt is is dat mensen zichzelf al segmenteren op internet. Interesses en kennis zijn steeds makkelijker te achterhalen en specifieke aandacht is steeds makkelijker te mobiliseren.
Word de burger! Kruip in zijn of haar huid! Zorg ervoor dat je gezien wordt en dat je luistert naar wat er speelt. Dat kan offline maar zeker ook online, grijp die kans!
Ik zou graag eens met een politieke partij om tafel gaan om een web 2.0-proof campagneplan te maken.
