Zorg zoals het ook kan
Gepubliceerd op woensdag 15 oktober 2008 in Zorg
Afgelopen week was ik bij een zorginstelling waar diverse ‘soorten zorg’ verleend werd. Mensen met uiteenlopende zorgvragen: psycho-geriatrie, mensen met korsakov (voor diverse stadia verschillende woonvormen) en bijvoorbeeld ook een hospice. De organisatie in kwestie is gefuseerd met een thuiszorgorganisatie en gaat dientengevolge een breder zorgpakket aanbieden. Wat mij raakte aan dit bezoek was op de eerste plaats de locatie. Een laan door een bosgebied die langzaam omhoog gaat en als je bovenaan bent kijk je uit op iets wat een Zwitsers bergdorp kan zijn. Witte huizen, een dak met een torentje (en een klok?…of is dat mijn verbeelding?).Niet een grote flat waar alle mensen die zorg nodig hebben ingedrukt zijn, nee, echt een dorp, met echte huizen, slingerende wegen, veel groen, dieren en … een uitzonderlijk relaxte sfeer. De eerste indruk was meer een vakantieressort dan een verzorgings’huis’, wat ook niet het goede woord is. Ik werd rondgeleid en hoorde van de plannen die men verder nog had: verschillende woonvormen voor de oudere en/of geestelijk achteruit gaande mens. Woonvormen die aansluiten bij de wens van de ‘zorgvrager’: bij wat hij nu wil of wat hij vroeger deed. Luxe kan gekocht worden als je dat wilt. Alles op maat. We hebben het vaker over hotealthcare gehad en hier was een omgeving waar dat prima zou passen. De zorgvragen waren zo gevarieerd als de variatie in onze samenleving. Verschillende ‘doelgroepen’ wonen bij elkaar en toch apart, met hun privacy maar ook met hun vaste hulpverlener. In wooneenheden waar niet al teveel mensen zijn zodat je geen nummer wordt maar mens tussen de mensen blijft. Wat er ook niet was was de hectiek die je vaak in de vele zorgflats ziet. Alles was opgeruimd, mensen lopen rustig, niemand lijkt gestresst, iedereen zegt elkaar goedendag zoals dat in kleine gemeenschappen nog steeds gebeurt. Zelf heb ik een zorgomgeving zo ervaren als hier waar een hoop hotelzorg-achtige elementen aanwezig waren. Ik denk dat ik er ter inspiratie nog een keer ga kijken.
oktober 16th, 2008 at 6:58 am
Wat een mooi verhaal! Ben nu natuurlijk razend benieuwd waar je dit gezien hebt? En mag ik met je mee als je nog een keer gaat kijken?