Verkiezingsborden, flyers en Twitter
Gepubliceerd op donderdag 21 januari 2010 in Overheid, Profilering & positionering
Het zal niemand ontgaan zijn dat de campagnes voor de gemeenteraadsverkiezingen zijn begonnen. Lokale verkiezingen waarvoor de landelijke kopstukken weer van stal worden gehaald. Hebben lokale politici dan niets te vertellen? Wat weet een landelijke politicus van de problematiek in mijn gemeente? Voor mij voegt het niet veel toe maar het zal wel werken.
Belangrijke verkiezingen, in de eerste plaats voor de gemeentes waar nieuwe besturen gekozen worden maar ook als indicator voor de landelijke verkiezingen. Wat opvalt is dat de verkiezingsborden met affiches van alle deelnemende partijen her en der weer verrijzen, dat partijen alweer druk zijn om flyers te drukken en allerlei ‘ludieke’ acties bedenken. Heeft dit nu echt effect? Dat beetje aandacht tussen allerlei andere aandachtstrekkers is dat nu van invloed op de keuze die kiesgerechtigden maken in het stemhokje? Ik kan mij niet voorstellen dat er over twintig jaar nog steeds gebruik wordt gemaakt van zulke traditionele communicatiemiddelen, nog los van de vaak inspiratieloze kretologie op veel affiches.
Niet voor niets hebben zich het afgelopen half jaar, jaar talloze politici, (aspirant)raadsleden en partijen gemeld op Twitter. Ik ben erg benieuwd wat de invloed van Twitter (en andere social media) is op de keuze van stemmers. In Amerika bij de presidentsverkiezingen heeft de meerwaarde zich wel aangetoond maar gebeurt dat ook in Nederland? Ik denk van wel maar of dat nu al is met lokale verkiezingen of later bij de landelijke verkiezingen? En blijken social media straks het middel om de provincie dichter bij de kiezer te krijgen? En welke politieke partijen social media een plaats hebben gegeven in hun strategische communicatie (en dus niet als ‘weer een nieuw communicatiemiddel’)?
Zijn er misschien afstudeerders communicatie die bovenstaande willen onderzoeken tijdens deze en volgende verkiezingen? Het lijkt mij namelijk dat we op een keerpunt staan: nu nog veel traditionele middelen aangevuld met social media, over vier jaar misschien nog wat meer evenwicht en over acht jaar misschien wel social media die de boventoon voeren in de verkiezingscampagnes aangevuld met traditionele media.
Wat ik nu aan lokale websites zie biedt in ieder geval nog weinig perspectief. Websites zonder RSS-feeds, geen koppeling met social media, geen mogelijkheid om favoriete sites of pagina’s te delen met anderen in je netwerk. Maar dat moet bijna wel een kwestie van tijd zijn voordat verkiezingen echt 2.0 worden.
Tot die tijd ga ik mij nog eens buigen over hoe er de komende tijd campagne wordt gevoerd. Misschien een fotoblog over de affiches bij de verkiezingen.
Wordt vervolgd…
januari 21st, 2010 at 11:08 am
Hoi Marcel, het is inderdaad wel een beetje triest, denkend vanuit het perspectief van de burger. Maar ik ben ook hoopvol gestemd: gelukkig zijn er creatieve, innovatieve, 2.0-minded communicatieprofessionals, die de politiek graag een handje helpen! Er mag gebeld worden….