Wonderlijke Woordvoering
Gepubliceerd op donderdag 15 december 2011 in Zorg, Mediatraining, Free-publicity & perscontacten, Crisiscommunicatie
Gisteren in het nieuws dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) een melding onderzoekt over het overlijden van een patiënt op de intensive care van het VUmc. Ik had het verhaal zijdelings gevolgd via Twitter en radio (1.0). ‘s Avonds hoopte ik wat meer achtergrond in het journaal. Wat hield de melding in? Wat gaat het ziekenhuis doen? Tot mijn verbazing werd de woordvoering gedaan door het ‘hoofd van de medisch specialisten’. Ik ga er maar van uit dat dat de voorzitter van de Medische Staf was. Erg ongebruikelijk omdat in crisissituaties over het algemeen de voorzitter van de Raad van Bestuur de woordvoering doet. Die zijn toch eindverantwoordelijk voor alles wat er in het ziekenhuis gebeurt? Maar goed, misschien daarvoor gekozen om de specialisten hun eigen ‘shit’ te laten opruimen. De boodschap was in ieder geval dat het allemaal niet zo’n vaart liep. Je kon in het VUmc veilig geopereerd worden en op de IC gaan liggen. Er waren maatregelen genomen en daarin had de voorzitter van de medici “alle vertrouwen in”. Tsja, dat zou wat zijn als dat niet zo was. Maar ben ik als patiënt gerustgesteld? Ik heb nog niet gehoord welke maatregelen er genomen zijn. Kan ik bij andere afdelingen wel veilig terecht? Of is de communicatie daar ook zo slecht? Want dat is toch nog steeds het beeld dat mij bij blijft. Medici zijn toch ook professionals? Hoe kan het dat die zoiets laten gebeuren? O ja, de anonieme artsen die de pers hebben gezocht daargelaten. Hoewel, wees dan een vent en kom gewoon met naam en toenaam in beeld als je het zo belangrijk vindt. Of ga eerst met de Raad van Bestuur in gesprek. Want ik weet dat die stap ook vaak wordt overgeslagen.
Daarnaast vind ik het nogal respectloos naar de overleden patient en diens familie om dit af te doen als een soort procedurele zaak. Medeleven betonen is de grondregel in crisiscommunicatie. En had die journalist niet wat beter door moeten vragen?
Kortom. Naar aanleiding van het NOS-item blijf ik met veel vragen zitten. En dat is vast niet de bedoeling geweest van het ziekenhuis, de communicatie-afdeling zal ongetwijfeld anders geadviseerd hebben. En dit voorbeeld maakt aan alle ziekenhuizen duidelijk dat het zaak is om je crisiscommunicatie goed op orde te hebben. Maar dat is hopelijk een open deur….
december 15th, 2011 at 11:54 am
Inderdaad een zaak die veel vragen oproept en die opnieuw laat zien hoeveel open deuren toch nog potdicht blijken te zitten.
Maar nog belangrijker en tegelijkertijd schrijnender is dat het in de zorg wel om mensen en mensenlevens gaat en daar lijkt de zorg zich niet altijd van bewust. Ook de communicatie-afdelingen en de bureau’s waardoor deze zich laten adviseren slaan nog wel eens de plank mis, daar schreef ik zelf ooit deze blogpost over http://www.fackeldeyfinds.com/een-teleurstellende-en-beschamende-performance/