over Zo!: ‘De burger’, ‘de patiënt’, ‘de klant’ is niet in een hokje te stoppen. Een gemeente heeft niet als doelgroep ‘de burger’ maar zoveel inwoners als haar gemeente telt, een ziekenhuis heeft niet meer te maken met ‘de patiënt’ maar met talloze individuen. Individuen die hun specifieke wensen en verwachtingen… Lees verder
Drie jaar ‘aan de zaak’
Gepubliceerd op zondag 2 mei 2010 in Zorg, Zo!, Overheid, Uncategorized
Gisteren was ik officieel drie jaar ‘aan de zaak’. Mijn zaak. Drie jaar geleden begon ik fulltime als freelancer of zzp-er of hoe je het ook noemen wilt. Behalve een paar dingen die minder leuk zijn, zoals administratie, btw-aangiftes en dergelijke, is het voor mijzelf een mooie tijd geweest. Veel geleerd en veel ontdekt. Over mezelf ook. Want als je begint te ‘ondernemen’ loop je tegen dingen aan die je zelf moet oplossen die vroeger door de organisatie werden geregeld. Soms lastig maar altijd leerzaam. De flexibiliteit en de afwisseling zijn voor mij nog steeds de belangrijkste voordelen van op deze manier werken. Het geeft je de gelegenheid om in korte tijd in verschillende organisaties te werken, veel nieuwe (en meestal leuke) mensen te ontmoeten. Daarnaast de mogelijkheid om zelf in 95% van de gevallen te bepalen hoe je je werk doet. Ook dat is belangrijk. En natuurlijk is er soms de onzekerheid van inkomen als een grote opdracht afloopt, maar tot nu toe was er gelukkig altijd weer een andere opdracht. Het is ook belangrijk om opdrachten te doen waar je ook inhoudelijk wat mee kunt.
Conversaties
Gepubliceerd op maandag 26 april 2010 in Social Media, Anders, Zo!, Profilering & positionering
Anderhalve week geleden was ik op een symposium over digitale media van de NHL en GGD Fryslan. Wat mij opviel aan eigenlijk alles wat er gezegd werd over social media, door voor- en tegenstanders, vaak neerkomt op de vraag in hoeverre er sprake is van een conversatie. Communicatie tussen twee mensen waarbij men de moeite neemt naar elkaar te luisteren. Een conversatie kon je ‘vroeger’ vaak alleen voeren als je fysiek in elkaars nabijheid was. Dat is nu anders. Hoewel de old-school-conversationalisten zullen beweren dat conversatie via digitale media geen echte conversatie is denk ik dat het tegendeel waar is. Juist social media geven mensen de mogelijkheid om op hun manier met nieuwe mensen een conversatie te voeren. Het geeft mensen die wat minder makkelijk uit hun woorden komen ook de tijd om even na te denken zonder dat de ander er direct overheen praat. Ook de conversatie, het gesprek met organisaties zou op die manier veel makkelijker kunnen hoewel veel organisaties die nu gebruik maken van social media nog erg veel zendingsdrang hebben.
Communicatie wordt volwassen
Gepubliceerd op zondag 22 maart 2009 in Anders, Marcel Pater, Zo!
Afgelopen week constateerde ik met een vakgenoot dat er grote verschillen zijn in hoe communicatiemensen hun vak uitvoeren. We kwamen tot een eerste grove indeling in twee groepen: de mensen die strikt volgens de communicatieregels en -afspraken (lees: theorie) hun vak uitoefenen en een groep die meer pragmatisch het vak invult en daar waar nodig leentjebuur speelt bij andere disciplines zoals sociologie, bedrijfs- en bestuurskunde, psychologie en noem maar op. De eerste groep wil graag controle houden, regels en beleid vaststellen, adviseert redelijk standaard. Probeert de doelgroep nog steeds te vangen in kennis, houding en gedrag en ook in die volgorde. De tweede groep kijkt wat op dat moment nodig is en maakt een praktisch advies. Adviezen zijn ook zelden hetzelfde maar passen bij de vraag, de opdrachtgever. Ze zijn vaak ook minder geneigd om alle organisatieproblemen naar zich toe te trekken, iets waar de eerste groep wel naar neigt. Soms heeft dat met ervaring te maken, soms met onzekerheid maar ik geloof wel dat het belangrijk is dat communicatiemensen zich bewuster worden van hun rol. Maak die niet te groot en trek die rol vooral niet uit zijn verband. Luister naar de vraag van je opdrachtgever.
