De openbaarheid-belofte
Gepubliceerd op vrijdag 6 mei 2011 in Marcel Pater, Overheid
Donner wil de Wet Openbaarheid Bestuur inperken… zo voelde de discussie op Twitter in ieder geval aan. Verontwaardiging alom natuurlijk want het recht en de mogelijkheid om stukken in te zien en op te vragen is een groot goed. Zo kan de ‘macht’ gecontroleerd worden. En zo zwart-wit als het in de eerste regel staat heeft Donner het ook niet gesteld in zijn toespraak op de dag van de persvrijheid. Nu heb ik mijzelf altijd al afgevraagd of zo’n WOB nu wel echt werkt. Want je moet maar net weten dat die wet bestaat en als je dat al weet moet je nog ontdekken hoe en in welke gevallen je een aanvraag kunt doen….en wanneer die gehonoreerd wordt. Soms vraag ik mij af of de WOB openbare stukken juist niet minder openbaar maakt door de hoogdrempeligheid. Maar daar wil ik het niet over hebben, er zullen ongetwijfeld juristen en journalisten zijn die al mijn twijfels hieromtrent weg kunnen nemen. Want eigenlijk zou de WOB helemaal niet nodig moeten zijn.
Dilemma: Feestje rond de dood?
Gepubliceerd op maandag 2 mei 2011 in Anders, Marcel Pater
Vandaag werd ik wakker met het nieuws dat Osama Bin Laden door Amerikaanse troepen doodgeschoten is. Onverwacht, zelf had ik niet gedacht dat men hem ooit te pakken zou krijgen en eerlijk gezegd was ik deze mijnheer al wat vergeten. Maar dit terzijde. Op allerlei nieuwssites en op Twitter las ik over juichende menigtes voor het Witte Huis, felicitaties voor de president en dat er een feest georganiseerd wordt rond deze gebeurtenis. Ik kan mij daar vanuit het standpunt van de VS iets bij voorstellen, maar tegelijk bekroop mij een wat wrang gevoel. Feest vieren omdat er iemand gedood is? In een oorlogssituatie vallen er doden…maar om dat dan te vieren?
En het (communicatie)dilemma daaromtrent: zou je meehelpen met het organiseren van een feest rond het doden of de dood van een persoon?
Maar er zijn al zoveel…
Gepubliceerd op dinsdag 23 november 2010 in ZZP, Marcel Pater, Zo!, Profilering & positionering
Als ik met mensen spreek die voor een belangrijke beslissing staan valt het mij steeds weer op dat er veel weerstand zit alvorens een definitieve beslissing genomen wordt. En het is goed om beslissingen weloverwogen te nemen maar de reden die ik vaak hoor om iets (nog) niet te doen is: “Maar er zijn al zoveel…” En op de stippellijn kun je van alles invullen: communicatieadviseurs, ZZP-ers, winkels, coaches, trainers, bureaus. En dat klopt natuurlijk. Als je nadenkt over de markt dan zijn er al verschrikkelijk veel, ik neem maar even als voorbeeld, communicatieadviseurs. Waarom zou je je nog in die markt willen begeven? Nou, bijvoorbeeld omdat je altijd iets unieks meeneemt…Jezelf! Want een vakgericht HBO- of WO-diploma heeft iedereen wel, daarmee onderscheid je je niet. Maar als persoon heb je zoveel kenmerken die je wel van al die andere communicatieadviseurs of ZZP-ers onderscheiden. Dat kan gaan om ervaring in een bepaalde sector of specialisme. Ervaring en kennis in bepaalde technieken of vaardigheden.
