Hoe gaat het met Twitter?
Gepubliceerd op maandag 15 februari 2010 in Social Media, Marcel Pater, Strategisch communicatieadvies, Profilering & positionering
Als fervent Twitteraar had ik afgelopen dagen mijn ‘moment of doubt’, dat overkomt de besten wel eens. Reden was dat ik Twitteren even niet zo leuk meer vond. Veel Twitteraars laten zich verleiden om allerlei onzinnigheden te twitteren en te streven naar veel volgers of veel tweets. Zelf was ik daar ook ongemerkt aan mee gaan doen. Iets anders waardoor ik mijn vraagtekens bij Twitter ging zetten was dat ik een boek van meer dan 100 pagina’s bij de boekhandel zag liggen…over Twitter! Zelf ben ik niet zo’n lezer en zeker niet van theorieboeken over communicatie. Kan op zich nuttig zijn maar meestal voegt het niet veel toe. En met social media vind ik dat je het gewoon moet doen, uitproberen en niet proberen om het in saaie tekst weer te geven. Daarnaast denk ik dat een boek alleen over Twitter (of Facebook of Hyves of Yammer of ..) niet zoveel toevoegt aan wat er al verschenen is over social media. Een beetje commerciele drogreden. En er is niks mis met commercie maar het moet wel wat toevoegen, ik zou zeggen: niet kopen maar doen!
Verkiezingsborden, flyers en Twitter
Gepubliceerd op donderdag 21 januari 2010 in Overheid, Profilering & positionering
Het zal niemand ontgaan zijn dat de campagnes voor de gemeenteraadsverkiezingen zijn begonnen. Lokale verkiezingen waarvoor de landelijke kopstukken weer van stal worden gehaald. Hebben lokale politici dan niets te vertellen? Wat weet een landelijke politicus van de problematiek in mijn gemeente? Voor mij voegt het niet veel toe maar het zal wel werken.
Belangrijke verkiezingen, in de eerste plaats voor de gemeentes waar nieuwe besturen gekozen worden maar ook als indicator voor de landelijke verkiezingen. Wat opvalt is dat de verkiezingsborden met affiches van alle deelnemende partijen her en der weer verrijzen, dat partijen alweer druk zijn om flyers te drukken en allerlei ‘ludieke’ acties bedenken. Heeft dit nu echt effect? Dat beetje aandacht tussen allerlei andere aandachtstrekkers is dat nu van invloed op de keuze die kiesgerechtigden maken in het stemhokje? Ik kan mij niet voorstellen dat er over twintig jaar nog steeds gebruik wordt gemaakt van zulke traditionele communicatiemiddelen, nog los van de vaak inspiratieloze kretologie op veel affiches.
Communicatie wordt volwassen
Gepubliceerd op zondag 22 maart 2009 in Anders, Marcel Pater, Zo!
Afgelopen week constateerde ik met een vakgenoot dat er grote verschillen zijn in hoe communicatiemensen hun vak uitvoeren. We kwamen tot een eerste grove indeling in twee groepen: de mensen die strikt volgens de communicatieregels en -afspraken (lees: theorie) hun vak uitoefenen en een groep die meer pragmatisch het vak invult en daar waar nodig leentjebuur speelt bij andere disciplines zoals sociologie, bedrijfs- en bestuurskunde, psychologie en noem maar op. De eerste groep wil graag controle houden, regels en beleid vaststellen, adviseert redelijk standaard. Probeert de doelgroep nog steeds te vangen in kennis, houding en gedrag en ook in die volgorde. De tweede groep kijkt wat op dat moment nodig is en maakt een praktisch advies. Adviezen zijn ook zelden hetzelfde maar passen bij de vraag, de opdrachtgever. Ze zijn vaak ook minder geneigd om alle organisatieproblemen naar zich toe te trekken, iets waar de eerste groep wel naar neigt. Soms heeft dat met ervaring te maken, soms met onzekerheid maar ik geloof wel dat het belangrijk is dat communicatiemensen zich bewuster worden van hun rol. Maak die niet te groot en trek die rol vooral niet uit zijn verband. Luister naar de vraag van je opdrachtgever.
